Grane hemije

Hemija je prirodna eksperimentalana nauka koja se bavi proučavanjem hemijskih osobina
supstanci, njihove građe, načina na koji se menjaju, i zakona po kojima se te promene
odvijaju.

Hemija danas zauzima centralno mesto među prirodnim naukama. U poslednjih tri veka
prerasla je iz mračne, gotovo nebitne i za većinu ljudi nepoznate nauke u jednog od
glavnih pokretača razvoja čovečanstva. Uporedno sa njenim razvojem javila se i potreba
za razvojem odvojenih disciplina (radi lakšeg izučavanja) i "savezom" sa drugim naukama.
Danas poznajemo više hemijskih disciplina (izdvojenih prema predmetu proučavanja).

Osnovna podela hemije jeste na neorgansku i organsku hemiju. Neorganska hemija bavi
se izučavanjem oko tri miliona neorganskih jedinjenja svih elemenata. U prošlosti su ova
jedninjenja zvana "mineralnim".

Organska hemija se bavi proučavanjem više od 20 miliona jedinjenja ugljenika (gotovo sva
ugljenikova jedninjanja osim okisda, ugljene kiseline i njenih soli koji se zajedno sa
jedninjenjima ostalih elemenata izučavaju u neorganskoj hemiji) prvenstveno izolovanih iz
živih organizama. Njen razvoj dugo je kočila vitalistička teorija koja je tvrdila da se
organska jedinjenja mogu sintetisati samo u živim organizmima uz pomoć "životne sile".
Organska hemija počela je nagli razvoj od sredine XIX veka.

Biohemija je naučna disciplina između organske hemije i biologije. Bavi se proučavanjem
hemijskih procesa unautar živih organizama.

Fizička hemija je oblast najbliže saradnje hemije i njoj najsrodnije nauke fizike. Fizička
hemija primenjuje zakone fizike na hemijske procese, bavi se mehanizmima njihovog
odvijanja (hemijska termodinamika i kinetika). Kao oblast fizičke hemije može se izdvojiti i
nuklearna hemija.

Opšta hemija se bavi opštim zakonima hemije, zakonima koji važe za sve njene discipline.

Analitička hemija izuzetno je teška i važna oblast hemije. Izučava sastav hemijskih
jedinjenja i načine njihovog dokazivanja. Deli se na kvalitativnu i kvantitivnu.

Osnovni zadatak svake nauke je sticanje novih znanja. Ako se ona mogu upotrebiti u
svakodnevnom životu , njihov značaj je tim veći. Primenom teorijskih znanja iz hemije za
dobrobit čovečanstva bavi se primenjena hemija. Najveću primenu hemija danas ima u
raznim granama industrije (hemijska industrija, metalurgija...), tehnici, poljoprivredi,
medicini...

Sve grane hemije čine neraskidivu celinu. Međusobno se prepliću i dopunjavaju. Postoje i
oblasti hemije (koordinaciona hemija, bioneorganska hemija) koje ne možemo sa
sigurnošću svrstati ni u jednu klasičnu hemijsku disciplinu.