Oni su ostavili trag

[DaDole]

Kada ljude na cesti pitate (kao, ljude na cesti svakoga dana ispitujete takva pitanja) da navedu barem jednog filmskog kauboja, velika je vjerojatnost da će svi reći John Wayne. Ništa čudno, jer ovaj je glumac prepoznatljivog gegajućeg hoda i dječačkog šarma postao sinonim za američke goniče stoke, a tijekom svoje je filmske karijere života vlastoručno lišio više Indijanaca, Meksikanaca i Nacista nego svi američki ratovi zajedno.

Wayne je službeno glumio u više od 170 filmova, a osim kaubojaca, veliki dio uloga otpada i na one američkih vojnika tijekom Drugog svjetskog rata. Veliki patriota i konzervativac, Duke (može se reći da je inzistirao da ga se tako zove) se okitio jednim Oscarom, i to 1970. godine za film True Grit (Akademija nije bila previše naklonjena vesternima), ali njemu ionako nije bilo do nekih velikih nagrada. Daj mu konja i beskrajnu preriju, winchesterku na sedlo i par Coltova oko opasača, i ova je legenda bila kao svinja u blatu. Howdy, partner!

[DaDole]

Kolege i prijatelji će ga pamtiti kao čoveka koji je uvek bio raspoložen za šalu i vedrog duha, uvek spreman da pomogne drugom
Dragomir Bojanić Gidra (Kragujevac, 13. jun 1933 — Beograd, 11. novembar 1993) je bio jugoslovenski i srpski glumac.
U ranoj mladosti život ga je postavio pred najveće izazove, pošto je nakon Drugog svetskog rata izgubio oba roditelja i ostao siroče. Gidrina majka Novka umrla je od tuberkuloze, a kada je glumac imao devet godina, streljali su njegovog oca Jocu koji je bio oficir srpske vojske. Gubitak porodice nije uspeo da slomi njegov duh, pa je u rodnom gradu završio srednju školu za preradu mesa, voća i povrća. Imao je i kvalifikaciju stečenu u STŠ Kragujevac za hemijsko-tehnološki odsek. Nakon mature, godinu dana radio je u fabrici konzervi Crvena zvezda, ali je voleo umetnost i scenu, te upisuje Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, u klasi Raše Plaovića.
Bio je član amaterskog pozorišta “Sveta Mladenović” iz kojeg je prešao u Kragujevačko narodno pozorište, čiji je bio dugogodipnji član. Potom upisuje Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju i, kao student prve godine počinje da igra Mitketa u Narodnom pozorištu u predstavi Koštana,ostvarivši prvu veliku ulogu. Od 1964. do 1966. godine bio je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu.

[DaDole]

Filmsku karijeru započinje 1955. godine epizodnom ulogom u filmu Žike Mitrovića “Ešalon doktora M.”, nakon koje je usledio bogati kinematografski opus. Glavne i veće sporedne uloge je igrao u više od trideset domaćih filmova, a snimao je i u Italiji.




Pod pseudonimom Antoni Gidra (Anthony Ghidra), Dragomir Bojanić je šezdesetih godina u Italiji snimio desetak vesterna i akcionih filmova. Za ulogu u filmu „Balada o revolverašu“ (1967) režisera A. Kaltabijana dobio je i nagradu.

[DaDole]

Sećamo ga se i po ulozi nemačkog agenta sa imenom “Kondor” iz kultnog filma “Valter brani Sarajevo” (1972). Na festivalu u Puli 1974. godine je osvojio Zlatnu arenu za ulogu partizana Tadije Čemerkića u filmu Radomira Šaranovića „Svadba“ (1973) nastalom prema istoimenom romanu Mihajla Lalića.

Iako je snimio veliki broj filmova, najveću popularnost, širom SFRJ, stekao je ulogom Žike Pavlovića koju je, u deset delova filma „Lude godine“, igrao od 1978. do 1992. godine. Takođe je ostao poznat i po ulogom kaplara Janićija u filmu „Marš na Drinu“, Žike Mitrovića iz 1964. godine.
Najveću popularnost na televiziji je stekao 1972. godine, ulogom majstor Laleta u seriji “Majstori”. Takođe je ostao poznat i po ulozi agenta Mikule u seriji Povratak otpisanih iz 1978. kao i Krstivoja Krstića u popularnoj seriji “Vruć vetar” iz 1980. godine.





Njegova supruga, Ljiljana Kontić, takođe je bila glumica. Gledaoci je najviše pamte po ulozi u TV seriji “Đekna još nije umrla a ka’će ne znamo”. Sa svojom najvećom ljubavi, koleginicom Ljiljanom Kontić, proveo je 30 godina. Dva puta su se razvodili. Njihovi bračni brodolomi bili su jedno vreme stalna tema tračarenja u bifeu pozorišta i Klubu književnika. Ipak, sve nesporazume pobeđivala je ljubav, pa su se čak tri puta venčavali. Kad su dobili ćerku Jelenu, Gidra je dočekao suprugu i bebu ispred porodilišta s troja kola punih muzičara iz Skadarlije.

[DaDole]

Bata Živojinović je o njemu jednom prilikom rekao: “Ko kaže da je Gidra umro? Smrt je neproverena glasina! On je tu, ljudi, šta vam je! Nedostaje nam njegov duh, nezaboravni zajednički trenuci i divno druženje. Gidra je bio veliki talenat. Kako vreme prolazi, sve više shvatamo njegovu jedinstvenu neponovljivost. Srećom, ostali su njegovi filmovi da svedoče o tome.”